De warmte begint ook een stempel te drukken op de Vogezenweek. Scenario’s ontstaan met vroeger starten, aangepaste etappes en de verminderde staat van het fysiek van de renners. We kijken terug op de woensdag.
Een etappe met een hele lange aanloop: dal lichtjes naar beneden naar Cernay. Vanuit daar begon de lange klim naar de Grand Ballon, via Col Amic. Niet de allerzwaarste kant (op papier), waarschijnlijk wel de mooiste. Daarvoor moest eerst nog creatief afgerekend worden met verkeerslichten (gewoon de regels) en een omleiding (volg bordjes déviation en ga níet zelf al dan niet lopend een weg zoeken …)
Enkele zij-instromers waren toegevoegd aan de groep. Auke Broex – zou gedurende de dagen zijn betere benen terugvinden. Finn Joosten en Esmee Steijn, zo goed als okselfris na een bike pack door Italië en Zuid-Frankrijk. Esmee zou later besluiten haar koersambities om te zetten naar aanmoedigingen. Ook dát brengt ons door de warme dagen.
(Verzorgingspunt, powered by Ingeborg Kers. Waar is mijn bidon?)
Op de top van Gr Ballon, waar ook de verzorging was, had de eerst gestartte groep nog steeds zicht op een overwinning. Daarvoor moest wel vól gekoerst worden op de Route de Cretes richting achterzijde Bramont. Wie daar niet in een groep zat was afgeschreven. De laatste kilometers gingen nog gemeen steil omhoog, een kronkelig weggetje boven Wildenstein. Prachtige aankomst van onze routemeister Lars!
Het verdict: handen in de lucht voor Taco, onder goedkeuring van Lars. Michael kende hoegenaamd geen haperingen en legde beslag op plek 3. Daarachter onze ‘brommer’ Laurent, en Pierre die een uitstekende dag kende. In het klassement bij Lars aan de leiding, voor Laurents en Koos. Bij de 45+ nog steeds Caspar, maar direct gevolgd door Pierre, Marcel en Simon. Het kan daar nog alle kanten op.
Op donderdag een ITT en een omloop, vrijdag de slotetappe. Meer hierover later. Eerst moet het afkoelen!
De dagwinnaars op woensdag
Geef een reactie