Zes dagen hard labeur in de Vogezen. Maar ook veel ontspanning, huisjesgeluk, lekker (gezamenlijk) eten en gezelligheid. Dat is het concept voor de Vogezenweek! Zondag zijn ze eraan begonnen. Vanuit standplaats Kruth houden we jullie op de hoogte.
Na een uitstapje naar Gérardmer in 2024 had de organisatie nog eens goed alle voors en tegens op een rij gezet en kwam tot de conclusie dat we weer terug moesten naar camping Le Schlossberg, bij Kruth, waar de Vogezenweek in 2022 begon (de jaren dáárvoor was het de Alpenweek vanuit Bourg d’Oisans.) Het grootste pluspunt van deze locatie is dat alle grote beklimmingen binnen handbereik liggen, de start meestal vanuit de camping is, en na de finish is alleen afdalen meestal voldoende om weer thuis te komen. De directie is in vertrouwde handen van Lars Ruizendaal, Roel Mouris, Koos Jeroen en Ingeborg Kers (logistiek en registratie).
Dit jaar een wat kleinere groep dan we gewend waren. Wel enkele nieuwe en teruggekeerde gezichten. De koers werd er niet minder zwaar door.
Etappe 1: Col du Haag – Grand Ballon
Om tot een goede verdeling van de startgroepen voor de volgende dagen te te komen (handicaptijden met een geheim algoritme dat altijd uitkomt) was het nodig inzicht in ieders klimcapaciteiten te krijgen. Waar kon dat beter dan op de steile Col du Haag met verlenging naar de Grand Ballon. Een kleine 13 kilometer over mooi asfalt met wisselende percentages tot max 12 procent, inclusief stukje afdaling. Wie goed had opgelet tijdens de laatste Tour de France was in het voordeel. De ochtendhitte van 30+ graden viel niet iedereen welgevallig, we moesten het ermee doen. Vanuit het vertrek in Saint Amarin was het gelijk de gashendel open op de steile stroken, niet iedereen trok dat even goed.
Dat Lars de winnaar werd was geen verrassing. Net niet de KOM en met ruim vijf minuten op Koos bewees hij wel over de beste papieren te beschikken. Dat belooft wat voor zijn handicaptijd deze week! Achter Koos zagen we Taco Keijzer, youngster en compaan van Lars. Laurent Molenaar is nieuw in de gelederen en gaf direct zijn visitekaartje af. Klimmen is vermogens trappen vertelde Adrie van der Poel onlangs. Woorden die Laurent als muziek in de oren klonken. Roel Mouris is flink gestegen op de klimladder, meest door wat minder de bonuskaart af te tikken. Tim Schreurs op zes, allround sterk. Eerste Master werd Caspar Hermans, powerklimmer die zo’n proloog goed aankan. Simon Polstra riep in de eerste meters ze gaan te hard, maar wist daarna toch op te schuiven. Samen met Marcel Witte als 8 en 9 over de streep. Marcel laat ons nooit in de steek, zijn nieuwe fiets helpt een handje. Pierre Deen wilde rustig beginnen, ging rekenen en besloot te versnellen. Op 10, en bleef daarmee Jan van Herwijnen op zichtafstand voor – die zich afvroeg waarom het om 11 uur ‘s ochtends al 30 graden was. Voor Jan Buisman op 12 was het stijgingspercentage net wat te veel van het goede – op achterstand, maar schrijf ‘m nooit af. Michael Breedt kende fysiek niet de beste dag. Ondanks minder training zien we hem nog wel een paar keer uitblinken deze week (spoiler). Joos Francke sloot zich aan bij Michael op 14. Conditioneel misschien wat minder, maar wel oud-winnaar in Amstelveen, zodoende nooit uit te vlakken.
Uiteraard waren er weer leiderstruien te verdelen, met dank aan Atnmy Amsterdam van Michael. Lars overall en Caspar eerste 45+.
Maandag een nieuwe dag. We komen terug.
Geef een reactie